Kroatië

zomer 2010

2010 gaat wat ons betreft de boeken in als het jaar waarin onze manier van vakantievieren flink op de schop zou gaan. Niet langer meer zullen we in Januari een huisje gaan boeken. Nee, 't is nu anders. Nu bepalen we vroeg in het jaar wanneer we vakantie willen gaan doen en geven dat door aan de baas. Vervolgens verzinnen we dan rustig waar de trip naar toe gaat. Hoe dat kan? We hebben een camper gekocht.

En zo kon het gebeuren dat we dit jaar naar Kroatië zijn gegaan. De plannen waren vroeg gesmeed. De camper zou volgegooid worden met proviant en reisgezelschap. Vervolgens zouden we dan naar de Plitvice meren rijden, vervolgens door naar Krka, Dubrovnik en vervolgens langs de kust terug langs Pula, Rovinj en Umag. Vertrekdatum: 20 juli 2010. 

De beslommeringen rondom de camper zijn hier te lezen. Op deze pagina vertellen we dag voor dag waar we geweest zijn en wat we gezien hebben.

Het kaartje hiernaast geeft ongeveer aan waar we allemaal geweest zijn. Zoals te zien is hebben we de plannen dus toch aangepast en heeft onze trip zich beperkt tot Istrië. Voornaamste oorzaak: Hoge temperaturen. Minder voornaam maar niet te verwaarlozen: De Ducato vergt wat geduld, geen probleem natuurlijk maar toch.

Zo kwamen we de eerste dag dus aan in Zagreb. Volgens de HenkHenk op Autocamp Plitvice, volgens ons op een parkeerplaats in een woonwijk in de buitenrand van Zagreb. Tja, wat doe je dan? Vragen. En dan kom je er heel snel achter dat Kroaten dus gewoon vriendelijke, behulpzame mensen zijn. De man die we vragen wist het ook niet precies maar belde gelijk een kennis op die het wel wist. Zo konden we even later verder en alsnog op de camping de camper neer zetten.

Autocamp Plitvice in Zagreb is een eenvoudige camping, het best geschikt om als door-reis camping te gebruiken. Luxe is niet aanwezig, het hoog nodige wel. Dus goede douches, goede toiletten, voldoende stroomaansluitingen en goede, vlakke plaatsen om de camper neer te zetten. En dat alles nog betaalbaar ook. Oh de toiletten en douches werden goed schoon gehouden, zelf toiletpapier mee nemen niet nodig.

Op onze derde dag van de vakantie worden we dus wakker op de camping in Zagreb. We besluiten dan om ons rondje anderom te rijden. Langs de kust verwachtten we lagere temperaturen dan in het binnenland. We hopen dat het de tweede week minder warm is zodat we dan het binnenland kunnen pakken. Zo wordt de HenkHenk verteld om ons naar Umag te brengen, een ritje van 250 km, dus dat zou in een uurtje of 3 á 4 gereden moeten kunnen worden.

Opatija

Vol zin zijn we onderweg. 't Is wat warm. Maar de camper heeft er zin in. Totdat... een roodlampje op het dashboard begint te branden. De koelwatertemperatuur zou te hoog zijn, terwijl de motor temperatuur nog geen probleem aan geeft. Dus wordt er een parkeerplaats gezocht en wordt bekeken hoeveel koelvloeistof nog aanwezig is. We staan  niet droog maar voldoende zit er ook niet in. Snel wat water bij gedaan en de motor af laten koelen. Het rijden begint ons in het lijf te zitten en we besluiten dan ook de dichtsbijzijnde camping op te zoeken. Volgens de HenkHenk is die te vinden in Opatija. Een paar kilometer verderop. 

Rustig rijden we naar Autocamp Icici in Opatija. We vragen of er plaats is en die plaats is er. We mogen zelf een plekje uitzoeken en dus rijden we met de camper de camping op en zetten hem ergens neer. Hier zullen we een paar nachten blijven, even bij tanken.

Autocamp Icici ligt op een flinke steenworp afstand van de Adriatische zee. Even de straat over steken en je bent op het strand. De camping is niet voorzien van de nieuwste snufjes of het nieuwste sanitair. Wel werkt het sanitair en wordt het schoon gehouden. Warm douchen gaat echter alleen 's-ochtends heel erg vroeg. Verder een relaxte camping zonder toeters en bellen.

Na onze eerste overnachting besluiten we een dagje aan het strand te gaan liggen. Denk hierbij niet aan een zandstrand zoals wij die kennen in Scheveningen maar aan gecultiveerde rotsen: een betonnen kade met voldoende mogelijkheden om het water in en uit te komen. Het is mooi weer, lekker warm en dus druk op het strand. Ondanks dat blijken de tentjes die de inwendige mens verzorgen uiterst betaalbaar. Zelfs het huren van een strandstoel is goed te betalen.

De jongens vermaken zich prima in de zee. Het water brengt verkoeling en vriendjes zijn snel gemaakt want we zijn niet de enige nederlandstaligen. Af en toe springen ook wij het water in voor de nodige verkoeling. Verder genieten we gewoon van de rust en het uitrusten.

De volgende dag, zaterdag, zouden we Opatija gaan bekijken. Maar om een uur of 9 a 10 's-ochtens slaat het weer om en begint het te regenen en te onweren. Tot vroeg in de avond. De dag wordt gevuld met Bert Visscher, een snelle run naar de winkel voor boodschappen en ouwehoeren. Zodra het droog wordt gaan we nog even het strand op voor een lekkere sorbet, wetende dat we de volgende dag verder zouden trekken naar Pula.

Van Opatija hebben we dus verder niks gezien. Wel jammer natuurlijk maar helaas het is niet anders. Maar we komen terug, krijgt Opatija gewoon nog een kans.

 

 

Pula

In Pula zetten we de camper neer op Camp Stoja. Een grote camping met moderne voorzieningen, zelfs een bus naar het centrum is aanwezig als ook draadloos internet (overigens wel alleen bij de receptie maar toch). Douchen met warm water blijkt de hele dag mogelijk en het sanitair is nieuwer dan thuis. Jammer dat zo'n grote camping dan vervolgens maar heel weinig aansluitpunten heeft voor electrisch. Een zeer lang verlengsnoer is hier echt een must.
 

We gaan de volgende dag met de bus naar het centrum van Pula. Hier bekijken we het oude amfitheater. Van deze 'arena' is eigenlijk minder over gebleven dan van het exemplaar in Verona. Toch is het een indrukwekkend bouwwerk om te zien en ook hier wordt het theater nog gebruikt. Deze zomer om films te vertonen. 

Onder het amfitheater is een expositie over de romeinsetijd en dan met name over de winning van olijfolie. Interessant om te zien en natuurlijk leerzaam.

Van het amfitheater lopen we naar het oude fort van Pula. Hier heb je een mooi uitzicht over de stad en kun je ook een kijkje nemen in een expositie over de scheepsbouw, nu nog altijd sterk aanwezig in Pula. 

Daarna slenteren we nog verder de stad door om een kerkje te bekijken en natuurlijk de binnenstad. Daar treffen we een jonge verkoper aan die een centje bij verdient met het verkopen van schelpen en ander klein grut. Annigjen koopt van deze jongeman een zeester en een mooie schelp. En echt niet duur hoor.

De nauwe winkelstraatjes nodigen de toeristen uit om maar flink geld uit te geven. Natuurlijk trappen wij daar niet in want we zijn nederlanders. Een broodje kebab haal je dan natuurlijk ook in een steegje, niet op een terras. Maar wel erg lekker en zeker voedzaam.

Alles bij elkaar is Pula een leuke stad waaraan goed te zien is dat de Italianen lang invloed hebben gehad op de stijl van bouwen en inrichten. Een leuke stad dus waarbij oude gebouwen gewoon in gebruik blijven en niet vervangen worden door betonblokken. 

Terug op de camping lopen we een rondje en zien dan dat de camping eigenlijk rondom omgeven is door water met verschillende kust hoogtes, varierend van een paar centimeter tot een paar meter. Dat ziet er natuurlijk erg leuk en woest uit. We vermaken ons hier dus prima maar gaan na twee overnachtingen wel weer verder. Volgende stop: Rovinj.

Rovinj

Voor Kroatische begrippen is Rovinj een grote stad. Gelegen op een heuvel met de nodige hoogte verschillen ligt deze stad uiteraard aan de zee.

We zetten onze camper neer op de mooiste plaats die we maar kunnen verzinnen op Autocamp Biondi. Direct uitzicht over zee en op Rovinj.

Autocamp Biondi is een nette camping. Nette, ruime en vlakke plaatsen. Ruim aansluitpunten. Goed en net sanitair. Dus alles wat je nodig hebt. 

's-Middags gaan we nog even op het strand liggen. De jongens gaan lekker zwemmen. 's-Avonds nuttigen we goed eten en zitten we lekker buiten. Dan stapt Ivo op ons toe. Of hij ons wat mocht vertellen. Nou vooruit dat mag. Ivo spreekt vloeiend Kroatisch, Engels, Duits en... Nederlands. Ivo heeft een leuke uitstraling en Ivo heeft een goed verhaal. Hij heeft een boot waar we een dag op mee mogen varen. De volwassenen betalen 35 euro per persoon, de jongens de helft. Voor dat geld worden we een dag bezig gehouden op zee. We mogen zoveel eten en drinken als we maar kunnen. We mogen in zee zwemmen. We krijgen een picknick op zee. Kortom een leuke dag voor de familie. Normaal gaan we niet in op dit soort dingen maar we gaan nu toch maar een keer de boot in.

Wat krijg je dan zo'n dag? We varen eerst een rondje om Rovinj. Vervolgens zetten we koers richting Sint Ivan. Daar leggen we aan voor een stop van anderhalf uur. Wie wil zwemmen gaat zwemmen. Wie dat niet wil bekijkt het onbewoond eilandje. Na Sint Ivan gaat de vaart richting het Limski kanaal, een ravijn die ooit is ondergelopen en daarmee in verbinding staat met de adriatische zee. 

Volgens de verhalen was het Limksi kanaal een waar paradijs voor piraten die hier vrij schot hadden op koopvaardijschepen. De buit zou dan verstopt worden in 'The Pirate Cave'. Echter, die grot ligt zo hoog dat het weinig praktisch lijkt om daar de buit te verstoppen. Maar goed, het verhaal is leuk dus wat geeft het?

In het Limski kanaal genieten we dan ook van de picknick: Een flinke makreel en een flinke varkensschnitzel vormen het hoofdgerecht. Nooit hadden we makreel gehad maar wat een lekkere vis is dat!

Na het eten kon er nog even gezwommen worden waarbij je dus gewoon van de boot mocht duiken.

Daarna werd er een bezoek gebracht aan de piraten grot om daarna weer koers te zetten naar Rovinj. Halverwege wordt de boot echter stil gelegd en mag er een kwartiertje midden op zee gezwommen worden. Harstikke leuk natuurlijk. Werkelijk een leuke dag en zeker aan te bevelen. 

De volgende dag is het weer toch anders. Niet zo zonnig, niet zo warm nee... regenachtig is het zelfs. Wat een mazzel dat we niet vandaag op de boot zitten. We besluiten de regen toch te trotseren en Rovinj te gaan bekijken. 

Rovinj is toch een leuke stad. Wel wat verschillen in hoogte. Een flinke kerk, leuke straatjes en een aardig marktje. 

Porec

Door de boottocht gaan we een dag later dan gepland verder. Deze keer staat Porec op de planning. Onderweg begint het te regenen maar da's niet erg. Maar als we dan in de buurt van een camping komen blijft het regenen. We lopen bij Camping Materada binnen. Voor het eerst worden we aan het handje meegenomen, wordt aangewezen waar we mogen staan en of we maar even vooruit willen betalen. Natuurlijk doen we dat en met veel geglibber zetten we de camper op z'n plaats. De lemen ondergrond is spek glad en... kei vies. Wel hebben we heel direct zicht op zee maar ook op de verkooptentjes van allerlei strand prul.

We laten ons echter niet helemaal van de wijs brengen. Zo blijkt het goed mogelijk om te voet naar het centrum van Porec te wandelen, gewoon langs het 'strand'. Wel een wandeling van 2 kilometer maar dat mag de pret niet drukken.

Waar Rovinj nogal wat hoogteverschillen kent, is Porec bijna Nederlands vlak. De straatjes liggen er netjes en gelijkmatig in en rondom de grote kerk bevinden zich veel vreetschuurtjes. Na de, voor ons, fikse wandeling besluiten we ons dan ook te trakteren op een bakkie koffie op één van de vele terrasjes. Vanaf dat terrasje zien we een bord 'Wij houden van oranje' maar dat bord is van de buren. We bestellen dus in onvervalst engels de koffie en wat fris voor de mannen waarop de serveerster netjes 'dankuwel' zegt. Jawel, in het Nederlands. Hadden we dus gewoon in het Nederlands kunnen bestellen.

Met de koffie op willen we de kerk gaan bekijken van binnen maar helaas die zit op slot. We gaan dan maar een zwerftocht maken door het stadje en komen vervolgens bij een andere kerk aan. Deze is redelijk bijzonder omdat de toren van de kerk gescheiden is door een soort hofje. Best aardig om te zien en deze kerk was wel van binnen te bezichtigen. Voor wie z'n knieën wilde slopen was het mogelijk om voor een kuna of 10 (iets meer dan een euro) de toren te beklimmen. Wij zijn zuinig op onze ledematen dus we hebben bedankt voor de eer.

Nadat we de kerk bekeken hebben slenteren we verder. Bij elke vreetschuur die we naderen wordt geprobeerd om ons naar binnen te lokken maar we hadden al besloten op Pizza te gaan eten op dat leuke terrasje waar we ook koffie gedronken hebben.

Dat terrasje was dus voor het blauwe gebouw hier op de foto. Maar voor we zijn gaan eten zijn we een kijkje gaan nemen in het Aquarium van Porec. Elke stad van een beetje afmetingen die aan de kust ligt, heeft wel een aquarium. We kennen de vissen allemaal niet maar 't is wel leuk om ze van dichtbij eens te bekijken. Wel krijg je er enorm honger van en trek in Makreel.

Na het aquarium slenteren we nog een beetje rond om vervolgens weer op dat leuke terrasje te gaan zitten. Dezelfde serveerster neemt de bestelling op. We krijgen enorme, heerlijke pizza's die we ons goed laten smaken. Na dat we afgerekend hebben met een redelijke fooi worden we uitbundig in het Nederlands bedankt, toch leuk zo ver van huis.

Terug op de camping gaan we proberen een zonsondergang te pakken te krijgen. We hopen dat 'ie in zee valt maar wat blijkt, Italië ligt te dicht bij zodat we de zon achter Italië zien verdwijnen. Dus maar een keer in de herkansing op Normandië.

Umag

Dan komt de dag dat we kunnen vertrekken van Porec. Leuk stadje, nare camping. We stellen de HenkHenk in om ons naar Umag te leiden, camp Stella Maris om precies te zijn. Met een enorme precisie worden we naar deze camping geleid. Een enorme camping en, we mogen weer eerst even rond kijken. Met de ervaring van Porec in het achterhoofd kijken we nu dus of het sanitair schoon is en werkt, of er een stroom-aansluiting is in de buurt en hoe de buren er uit zien. Dit alles is prima in orde en we besluiten 3 dagen te blijven.

Met de camper op z'n plaats wandelen we even naar de 'laguna', een kunstmatig aangelegd strandje. We zien daar ook een tennisstadion waar toevalig ook nog een tennistoernooitje wordt gehouden. We kijken daar overigens niet naar.

De volgende dag wandelen we naar het centrum van Umag. Umag zelf is niet een verkeerd stadje maar heeft niet heel veel te bieden. Souvenirs, een oude kerk en veel, heel veel opdringerige restaurantjes. De één nog lekkerder en goedkoper dan de ander. We trekken ons er niks van aan en gaan lekker bij een ander restaurantje zitten, een stuk verder van het centrum verwijderd. De twee biertjes laten we ons goed smaken en we gaan met het 'treintje' terug, om aan de laguna nog even te genieten van een heerlijke sorbet.

De laatste dag besteden we op het strand aan de laguna. We genieten van de zon, het water, een biertje en een hapje op z'n tijd. Daarmee komt dan eigenlijk een einde aan de vakantie. Want de volgende dag begint de twee dagen durende terugreis.

Kroatië? Wij zeggen: Gewoon doen!